Czy ustawa o dostępności dotyczy mojego sklepu? Sprawdź w 5 pytaniach

Materiał informacyjny, nie stanowi porady prawnej. Stan prawny na 27.10.2026. Wyjaśniamy przepisy ustawy, ale nie oceniamy Twojej sytuacji. W wątpliwych przypadkach skonsultuj się z prawnikiem.

Teksty ustaw odczytane 27.10.2026 w serwisie ELI Sejmu. Autor: Kacper Rękawek, FastLanding.io, Gliwice. Budujemy strony i sklepy, nie jesteśmy kancelarią.

Ustawa w jednym akapicie

Pełna nazwa to ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (Dz.U. 2024 poz. 731). Często nazywa się ją Polskim Aktem o Dostępności. Wdraża unijną dyrektywę 2019/882, nazywaną Europejskim aktem o dostępności. Weszła w życie 28 czerwca 2025 roku (art. 88). Według serwisu ELI Sejmu do 27.10.2026 nie była zmieniana.

Ustawa obejmuje wybrane produkty (art. 3 ust. 1), na przykład komputery dla konsumentów i ich systemy operacyjne, terminale płatnicze i czytniki e-booków. Obejmuje też usługi świadczone konsumentom (art. 3 ust. 2): telekomunikację, dostęp do audiowizualnych usług medialnych, część usług przewozu osób, bankowość detaliczną, e-booki i handel elektroniczny. Sklepu internetowego dotyczy ostatnia pozycja.

Usługi handlu elektronicznego to według ustawy usługi świadczone na odległość przez strony internetowe i urządzenia mobilne, drogą elektroniczną, na indywidualne żądanie konsumenta, w celu zawarcia umowy (art. 5 pkt 32). Z tej definicji wynikają trzy warunki: kupuje konsument, sprzedaż idzie przez stronę albo aplikację, a przez stronę zawiera się umowę.

Test: 5 pytań

1. Czy konsument może zawrzeć umowę przez Twoją stronę albo aplikację?

   Przykłady: koszyk i zamówienie, zakup z płatnością online, wykupienie abonamentu, rezerwacja, która od razu wiąże obie strony.

   • Tak: przejdź do pytania 2.
   • Nie, sprzedajesz tylko firmom: przejdź do pytania 4.
   • Nie, strona ma tylko formularz kontaktowy: przejdź do pytania 5.

   Podstawa: art. 3 ust. 2 pkt 6 i art. 5 pkt 32 ustawy. Konsument to osoba fizyczna, która kupuje produkt albo korzysta z usługi w celach niezwiązanych ze swoją działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą ani z wykonywaniem wolnego zawodu (art. 5 pkt 14).

2. Czy Twoja firma jest mikroprzedsiębiorcą?

   Ustawy nie stosuje się do usług oferowanych lub świadczonych przez mikroprzedsiębiorców (art. 4 pkt 1). Sama ustawa nie definiuje mikroprzedsiębiorcy. W praktyce stosuje się definicję z Prawa przedsiębiorców (art. 7 ust. 1 pkt 1, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1480).

   Mikroprzedsiębiorca to firma, która w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniła łącznie dwa warunki:

   • zatrudniała średniorocznie mniej niż 10 pracowników;
   • miała roczny obrót netto do równowartości 2 mln euro albo sumę aktywów bilansu do 2 mln euro.

   Pracowników liczy się w przeliczeniu na pełne etaty. Nie wlicza się osób na urlopach macierzyńskich, ojcowskich, rodzicielskich, opiekuńczych i wychowawczych ani zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego (art. 7 ust. 3). Kwoty w euro przelicza się po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roku obrotowego wybranego do określenia statusu (art. 7 ust. 2). Firma, która działa krócej niż rok, opiera się na danych z ostatniego udokumentowanego okresu (art. 7 ust. 4).

   Dwa przykłady. Sklep z 5 pracownikami i obrotem 5 mln euro, którego suma bilansowa nie przekracza 2 mln euro, nadal jest mikroprzedsiębiorcą. Sklep, który w obu ostatnich latach zatrudniał 12 osób na pełnych etatach, nie jest mikroprzedsiębiorcą, nawet przy małym obrocie.

   • Tak, jesteś mikroprzedsiębiorcą: Twój sklep jako usługa jest wyłączony. Sprawdź jeszcze pytanie 3.
   • Nie: ustawa obejmuje Twój sklep. Pytanie 3 dotyczy dodatkowych obowiązków przy niektórych produktach.

   Niejasne: art. 7 Prawa przedsiębiorców nie mówi, jak liczyć firmy powiązane kapitałowo. Jeśli jesteś blisko progów albo działasz w grupie spółek, zapytaj prawnika albo księgowego.

3. Czy sprzedajesz produkty, które ustawa wymienia z nazwy?

   Lista jest w art. 3 ust. 1. Są na niej konsumenckie komputery i ich systemy operacyjne, terminale płatnicze, bankomaty, automaty biletowe i inne terminale samoobsługowe, konsumenckie urządzenia do usług telekomunikacyjnych (na przykład smartfony) i do dostępu do audiowizualnych usług medialnych oraz czytniki e-booków.

   Wyłączenie mikroprzedsiębiorców z art. 4 pkt 1 dotyczy usług. Kto sprzedaje produkty z tej listy, jest ich dystrybutorem i ma obowiązki z art. 30. Musi między innymi sprawdzić oznakowanie CE i to, czy producent i importer wykonali swoje obowiązki. Nie może udostępniać produktu, co do którego ma uzasadnioną wątpliwość, czy spełnia wymagania dostępności. Mikroprzedsiębiorca obracający produktami ma ulgę tylko w części obowiązków związanych z oceną nieproporcjonalnego obciążenia (art. 21 ust. 9).

   • Tak: masz obowiązki dystrybutora dla tych produktów, także jako mikroprzedsiębiorca.
   • Nie: ten punkt Cię nie dotyczy.

4. Czy sprzedajesz wyłącznie firmom?

   Ustawę stosuje się do „oferowanych lub świadczonych na rzecz konsumentów usług” (art. 3 ust. 2). Sklep, który sprzedaje tylko firmom, jest więc według naszej lektury poza jej zakresem.

   • Tak, tylko firmom: ustawa nie obejmuje Twojego sklepu jako usługi.
   • Nie, także konsumentom: wróć do pytania 2.

   Niejasne: ustawa nie mówi, jak wykazać, że sklep sprzedaje wyłącznie firmom. Sklep mieszany, w którym kupują firmy i konsumenci, oferuje usługę także konsumentom. Jak skutecznie ograniczyć sprzedaż do firm, ustal z prawnikiem.

5. Czy strona ma tylko formularz kontaktowy, a umowę zawierasz poza nią?

   Strona, która przedstawia firmę i zbiera zapytania, nie służy do zawarcia umowy na żądanie konsumenta. Według naszej lektury art. 5 pkt 32 nie jest więc usługą handlu elektronicznego.

   • Tak, przez stronę przychodzą tylko zapytania: ustawa raczej Cię nie obejmuje.
   • Formularz prowadzi do zawarcia umowy (zamówienie, wiążąca rezerwacja, płatność): wróć do pytania 2.

   Niejasne: granica nie jest ostra. Formularz rezerwacji wizyty albo „zamów wycenę” z akceptacją przez e-mail może już prowadzić do zawarcia umowy na odległość. Nie znaleźliśmy wytycznych Ministerstwa Cyfryzacji ani PFRON, które by to rozstrzygały (stan na 27.10.2026). W takim przypadku zapytaj prawnika.

Typowe przypadki

Co musi zrobić sklep objęty ustawą

Spełnić wymagania dostępności (art. 12 i 18)

Art. 12 ust. 2 pkt 3 wymaga, by zapewnić „jednolitość stron internetowych i aplikacji mobilnych przez zapewnienie ich postrzegalności, funkcjonalności, zrozumiałości i kompatybilności”. To cztery zasady WCAG, czyli wytycznych W3C dotyczących dostępności treści internetowych. Ustawa nie wymienia WCAG z nazwy. W praktyce punktem odniesienia jest WCAG 2.1 na poziomie AA: do tej wersji odsyła norma EN 301 549 V3.2.1, którą wskazuje ustawa o dostępności cyfrowej podmiotów publicznych (art. 5 ust. 3). Nowy sklep warto od razu budować pod WCAG 2.2 AA.

W handlu elektronicznym art. 18 dodaje dwa obowiązki:

• podawać informacje o dostępności sprzedawanych produktów i usług, jeśli przekazał je podmiot, który ma taki obowiązek;
• zapewnić dostępność funkcji identyfikacji, bezpieczeństwa, płatności i podpisu elektronicznego.

Opisać dostępność w regulaminie (art. 32)

Sklep sam ocenia, czy jego usługa spełnia wymagania (art. 32 ust. 1). W regulaminie albo innym równoważnym dokumencie podaje do publicznej wiadomości informacje (art. 32 ust. 2 pkt 1):

• o oferowanej usłudze;
• niezbędne do korzystania z usługi;
• o tym, w jaki sposób usługa spełnia wymagania dostępności.

Informacje muszą być podane w sposób dostępny i przechowywane przez cały czas, gdy usługa jest w ofercie (art. 32 ust. 2 pkt 1 i 3). Gdy usługa nie spełnia wymagań, sklep podejmuje działania naprawcze i niezwłocznie informuje organ nadzoru (art. 32 ust. 2 pkt 5 i 6).

Pojęcie „deklaracja dostępności” pochodzi z ustawy dla podmiotów publicznych. Ustawa o dostępności dla firm go nie używa.

Przyjmować skargi (art. 35 do 37)

Konsument może złożyć skargę na piśmie, ustnie albo elektronicznie, jeśli sklep wskazał taki kanał (art. 37 ust. 1). Sklep odpowiada w 30 dni. W szczególnie skomplikowanej sprawie może w tym terminie wskazać nowy, nie dłuższy niż 60 dni od otrzymania skargi (art. 37 ust. 2 i 3). Skargę, na którą sklep nie odpowie w terminie, uważa się za rozpatrzoną zgodnie z żądaniem skarżącego (art. 37 ust. 4).

Nieproporcjonalne obciążenie (art. 21)

Wymagania stosuje się tylko w takim zakresie, w jakim nie wymagają zasadniczej zmiany usługi i nie są nieproporcjonalnym obciążeniem (art. 21 ust. 1). Ocenę robi sam sklep według kryteriów z ustawy, a jej dokumentację przechowuje przez 5 lat (art. 21 ust. 6). Jeśli z oceny wynika, że nie musi spełniać wymagań, niezwłocznie informuje o tym na piśmie organ nadzoru (art. 21 ust. 8). Taką ocenę powtarza co najmniej co 5 lat i przy każdej zmianie usługi (art. 21 ust. 10).

Kto kontroluje sklepy

• Minister Cyfryzacji. Organem nadzoru dla handlu elektronicznego jest minister właściwy do spraw informatyzacji (art. 38 ust. 3 pkt 2).
• Prezes PFRON. Każdy może mu złożyć zawiadomienie, że produkt albo usługa nie spełnia wymagań (art. 67). W ciągu 30 dni Prezes PFRON rozpatruje zawiadomienie albo przekazuje je właściwemu organowi (art. 68 ust. 1). Jeśli zawiadomienie jest zasadne, kontrolę przeprowadza on sam albo organ nadzoru (art. 68 ust. 2).

Co grozi i w jakiej kolejności

1. Wezwanie do naprawy. Jeśli kontrola wykaże, że usługa nie spełnia wymagań, Prezes PFRON albo organ nadzoru wzywa sklep do działań naprawczych. Na przedstawienie dowodów daje termin do 120 dni (art. 62 ust. 1 pkt 1). Może też decyzją zakazać oferowania usługi na okres do 180 dni (art. 62 ust. 1 pkt 2).
2. Postępowanie. Gdy sklep nie przedstawi dowodów, organ wszczyna postępowanie z urzędu (art. 63). Może w nim nakazać spełnienie wymagań albo zakazać oferowania usługi (art. 65 ust. 1).
3. Kara pieniężna. Za niezapewnienie wymagań dostępności, a także między innymi za brak oceny zgodności usługi albo dowodów naprawy w terminie, grozi kara do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za poprzedni rok (ogłasza je Prezes GUS w Monitorze Polskim). Kara nie może przekroczyć 10% obrotu z poprzedniego roku obrotowego (art. 73 ust. 1 pkt 2). Nakłada się ją w decyzji kończącej postępowanie (art. 73 ust. 3). Wysokość zależy od zakresu naruszenia, w tym jego wagi, liczby usług niespełniających wymagań i liczby osób, na które wpływa ono negatywnie (art. 73 ust. 4).

Kwoty w złotych nie podajemy, bo co roku zmienia się przeciętne wynagrodzenie, od którego liczy ją ustawa.

Stan egzekwowania (27.10.2026)

3 sierpnia 2026 roku Ministerstwo Cyfryzacji odpowiedziało na interpelację poselską nr 18677. Od 28 czerwca 2025 roku do dnia odpowiedzi Minister Cyfryzacji nie wydał żadnej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej. Prezes UKE, który nadzoruje między innymi usługi telekomunikacyjne, też nie wydał kar: według odpowiedzi prowadzi działania kontrolne i monitoruje działania naprawcze firm. Publicznych danych o liczbie kontroli i zawiadomień dotyczących sklepów nie znaleźliśmy.

Obowiązki z ustawy obowiązują mimo braku kar. Konsument może złożyć skargę do sklepu, a każdy może zawiadomić Prezesa PFRON. Pierwsze sprawozdanie Prezesa PFRON ze stosowania ustawy ma powstać do 31 marca 2030 roku (art. 87). Ma ocenić między innymi skutki wyłączenia mikroprzedsiębiorców (art. 72 ust. 2 pkt 2 lit. a).

Czy jest okres przejściowy do 2030 roku?

Data 28 czerwca 2030 roku pojawia się w art. 85 w dwóch wąskich sytuacjach:

• umowy o świadczenie usług zawarte przed 28.06.2025 mogą obowiązywać w niezmienionej treści do wygaśnięcia, najdłużej do 28.06.2030 (art. 85 ust. 1);
• usługodawca może do 28.06.2030 świadczyć usługi przy użyciu niespełniających wymagań produktów, których używał do usług tego samego rodzaju przed 28.06.2025 (art. 85 ust. 2).

Produkty to w tej ustawie rzeczy z listy w art. 3 ust. 1, na przykład terminale płatnicze. Oprogramowania sklepu internetowego na tej liście nie ma. Terminale mogą działać do końca okresu ekonomicznej użyteczności, najdłużej 20 lat od rozpoczęcia używania (art. 85 ust. 3).

Osobno art. 86 wyłącza treści opublikowane przed 28.06.2025: wcześniej nagrane filmy i nagrania, pliki dokumentów (na przykład PDF) oraz archiwa, których od tej daty nie aktualizowano.

Nasza lektura: każde zamówienie złożone po 28.06.2025 to nowa umowa, więc art. 85 nie daje sklepowi internetowemu ogólnego czasu do 2030 roku. Wytycznych, które by to potwierdzały albo podważały, nie znaleźliśmy. W razie wątpliwości zapytaj prawnika.

Podmioty publiczne: inna ustawa

Urzędy, szkoły, uczelnie i inne podmioty publiczne podlegają ustawie z 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych (tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1440). Obejmuje ona też część organizacji pozarządowych. Nadzoruje ją także Minister Cyfryzacji.

Podmiot publiczny sporządza deklarację dostępności dla każdej wersji językowej strony i aplikacji (art. 10). Przegląda ją i aktualizuje do 31 marca każdego roku oraz niezwłocznie po zmianach, które mogą wpłynąć na dostępność (art. 11). Wymagania uznaje się za spełnione, gdy strona spełnia punkty 9, 10 i 11 normy EN 301 549 V3.2.1:2021 (art. 5 ust. 3). Sklepu prywatnej firmy ta ustawa nie dotyczy.

Sprzedajesz do innych krajów UE?

Każdy kraj UE wdrożył dyrektywę 2019/882 własną ustawą. Jeśli kierujesz sklep do konsumentów w innym kraju, sprawdź tamtejsze przepisy. O niemieckiej ustawie BFSG piszemy po niemiecku: BFSG: Muss meine Website barrierefrei sein?

Jak sprawdzić swój sklep

Ustawa nie mówi, jak technicznie sprawdzić sklep. Zacznij od 8 punktów w checkliście dostępności. Sprawdzisz je bez programisty.

Jak wypadają inne sklepy, pokazuje nasze badanie 100 polskich sklepów. W skanie z 12.10.2026 automatyczny test znalazł co najmniej jedno naruszenie WCAG na stronie głównej 93 z 99 sklepów. Najczęstszy był za słaby kontrast tekstu.

Możemy też bezpłatnie wysłać listę 5 najpoważniejszych błędów Twojej strony głównej. Pełny audyt sklepu kosztuje 3 990 zł (cena końcowa, firma jest zwolniona z VAT). Nie oceniamy, czy ustawa Cię obejmuje, bo to pytanie do prawnika. Zajmujemy się stroną techniczną: audytem i poprawkami w kodzie.

Źródła

• Ustawa z 26.04.2024 o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (Dz.U. 2024 poz. 731), tekst ogłoszony, odczyt 27.10.2026: api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2024/731
• Ustawa z 6.03.2018 Prawo przedsiębiorców, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1480, art. 7, odczyt 27.10.2026: api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2025/1480
• Ustawa z 4.04.2019 o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1440, art. 5, 10 i 11: api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2023/1440
• Odpowiedź Ministerstwa Cyfryzacji z 3.08.2026 na interpelację nr 18677, odczyt 27.10.2026: api.sejm.gov.pl/sejm/term10/interpellations/18677
• Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/882 z 17.04.2019 w sprawie wymogów dostępności produktów i usług: eur-lex.europa.eu